Dügüm dügüm bogazim. Her nefes gögsümde bir aci.
Bos yere üzülmüsüm o zamana kadar bu fani dünyaya. sen gidince anladim. 
sen gidince anladim aci cekmenin ne demek oldugunu.

böyle zormus demekki. simdi anladim.

hic unutmuyorum son bulusmamizi. karsimda oturdugun günü. kiziyorum simdi kendime niye o gün birlikte resim cekinmedik diye. 
ama aklimda her saniyesi. saatlerce oturup yan masadaki genclere gülmüstük. her yeri gezdirmistin. cok okumustun cok bilgiliydin. her gezdigimiz yerin tarihini uzun uzun hic usanmadan anlatirdin. bense tarihi hic sevmezdim, bazen sen anlatirken 'nasil bukadar seyi aklinda tutabiliyor' diye düsünürdüm. 

nasil gülerdin hep, dislerin ayna gibi parlardi. simdi hic cikmiyor aklimdan. hicbi resmin yok, dislerini göstermedigin. hep gülerdin. simdi daha iyi anladim.

bizi birakip gidecegin hic aklima gelmedi. hep büyüklerden biri ölür, bizi terkeder normalde.
hic aklima gelmemis. simdi anladim.

böyle mi olurmus? biz burdayiz. ama sen yoksun. hepimizin gögsünü delip de gittin.

koskoca bi aci biraktin. cok zormus tasimasi bu aciyi. simdi daha iyi anladim.

hersey bosmus. hersey geciciymis.
tek gercek ölümmüs, simdi daha iyi anladim....

Biz yandik, eller yanmasin....

cok degil, 2 aydan biraz fazla oldu sen gideli. sen unuttunmu bizi?
biz unutamadik. 
unutmadik.
unutmakda istemiyoruz zaten.
ilk haftalar herkes zamanla hafifler, gecer dediler, acisi kalir ama yavas yavas unutursun dediler.
sadece biri dediki: hicbir zaman unutmazsin, her nefesinde artik bu aci seninle. bir saniye aklindan cikmayacak dedi.
cünkü oda kaybetmisdi cok sevdigini. o biliyordu bu aciyi. öbürleri degil.

öylede oldu. belki aklima zamanla daha az gelir dedim, belki sadece uykuya daldigimda. yada resmini gördügümde. belki biri adini aninca. ama öyle olmadi. her nefesimde aklimda. her nefesde gögsümde bi hancerle yürüyorum. 

gülüyorum, yemek yiyorum, arkadaslarimla hosbes sohbetler ediyorum. herkes mutlu mesut saniyor. adin gecince mümkünse baska islerle ugrasiyorum. görmesin kimse gözyaslarimi diye. annem aglayinca benim isim var deyip kaciyorum.
niye. 
belkide utaniyorum baskasinin yaninda aglamakdan. 

cok zormus. ben simdi anladim.

hic kaybetmemisdim böyle.
zormus meger ölüm acisi.

ben hala böyle yaniyorsam, Annen ne yapiyor? 
Cok zormus evlat acisi. belki benimki yüzde biri, yada onda biri.
nasil bir yangin Anne yüregindeki?

Allah kimseye evladinin acisini göstermesin. 

Yani biz yandik, eller yanmasin.....