Dügüm dügüm bogazim. Her nefes gögsümde bir aci.
Bos yere üzülmüsüm o zamana kadar bu fani dünyaya. sen gidince anladim. 
sen gidince anladim aci cekmenin ne demek oldugunu.

böyle zormus demekki. simdi anladim.

hic unutmuyorum son bulusmamizi. karsimda oturdugun günü. kiziyorum simdi kendime niye o gün birlikte resim cekinmedik diye. 
ama aklimda her saniyesi. saatlerce oturup yan masadaki genclere gülmüstük. her yeri gezdirmistin. cok okumustun cok bilgiliydin. her gezdigimiz yerin tarihini uzun uzun hic usanmadan anlatirdin. bense tarihi hic sevmezdim, bazen sen anlatirken 'nasil bukadar seyi aklinda tutabiliyor' diye düsünürdüm. 

nasil gülerdin hep, dislerin ayna gibi parlardi. simdi hic cikmiyor aklimdan. hicbi resmin yok, dislerini göstermedigin. hep gülerdin. simdi daha iyi anladim.

bizi birakip gidecegin hic aklima gelmedi. hep büyüklerden biri ölür, bizi terkeder normalde.
hic aklima gelmemis. simdi anladim.

böyle mi olurmus? biz burdayiz. ama sen yoksun. hepimizin gögsünü delip de gittin.

koskoca bi aci biraktin. cok zormus tasimasi bu aciyi. simdi daha iyi anladim.

hersey bosmus. hersey geciciymis.
tek gercek ölümmüs, simdi daha iyi anladim....